วิธีการเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางท่อสำหรับระบบปั๊มไมโครเกียร์

บางครั้งลูกค้ารายงานว่าอัตราการไหลของปั๊มไม่เป็นไปตามข้อกำหนด ในกรณีเช่นนี้ Suofu จะถามคำถามหนึ่งข้อ: 'เส้นผ่านศูนย์กลางภายในและความยาวของท่อทางเข้าของคุณคือเท่าใด'

โดยทั่วไป เมื่อออกแบบระบบขนาดใหญ่ ผู้ใช้ให้ความสำคัญกับการเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางของท่ออย่างใกล้ชิด อย่างไรก็ตาม ด้านนี้มักถูกมองข้ามในระบบปั๊มขนาดเล็ก นอกจากนี้ สำหรับระบบการไหลของอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ มีข้อกำหนดที่ชัดเจนในคู่มือต่างๆ สำหรับการเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางท่อที่เหมาะสมตามพารามิเตอร์ที่ทราบ เช่น อัตราการไหล อุณหภูมิ และความหนืด อย่างไรก็ตาม คู่มือเหล่านี้มักไม่ได้ระบุข้อกำหนดโดยละเอียดสำหรับเส้นผ่านศูนย์กลางท่อที่เล็กกว่า DN25 แล้วควรเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางของท่อสำหรับการใช้งานที่มีอัตราการไหลตั้งแต่หลายสิบมิลลิลิตรต่อนาทีไปจนถึงหลายสิบลิตรต่อนาทีอย่างไร? นี่คือการสนทนาสั้น ๆ :

เมื่อพิจารณาจากมุมมองของความเร็วการไหลของของเหลวล้วนๆ:

I. เส้นผ่านศูนย์กลางท่อทางออก (เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน):

สำหรับเส้นผ่านศูนย์กลางท่อทางออกของปั๊ม ควรพิจารณาประเด็นหลักสองประเด็น:

1. เส้นผ่านศูนย์กลางของท่อไม่ควรเล็กเกินไป และความเร็วการไหลไม่ควรสูงเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงการสูญเสียความต้านทานการไหลโดยไม่จำเป็น

2. เส้นผ่านศูนย์กลางของท่อไม่จำเป็นต้องใหญ่เกินไป เพื่อป้องกันต้นทุนท่อที่ไม่จำเป็น

เราขอแนะนำว่าสำหรับของเหลวที่มีความหนืดประมาณ 1 cP ความเร็วการไหลที่เหมาะสมจะอยู่ระหว่าง 1-3 m/s ตัวอย่างเช่น สำหรับอัตราการไหล 5 ลิตร/นาที ช่วงเส้นผ่านศูนย์กลางภายในท่อที่เหมาะสมคือประมาณ 6 มม. (ตรงกับ 3 ม./วินาที) ถึง 10 มม. (ตรงกับ 1 ม./วินาที) หากความหนืดเพิ่มขึ้น ความเร็วการไหลที่อนุญาตจะลดลงตามไปด้วย

การเลือกเส้นผ่านศูนย์กลางท่อทางออกควรให้แน่ใจว่ามีความต้านทานการไหลที่เหมาะสมภายในท่อเป็นหลัก สามารถเพิ่มเส้นผ่านศูนย์กลางของท่อได้อย่างเหมาะสมสำหรับท่อที่ยาวกว่าหรือท่อที่มีการโค้งงอจำนวนมาก และในทางกลับกัน แน่นอนว่าการลดเส้นผ่านศูนย์กลางของท่อทางออกจะทำให้แรงดันทางออกเพิ่มขึ้น เงินที่ประหยัดจากต้นทุนการเดินท่ออาจถูกหักล้างด้วยต้นทุนที่เพิ่มขึ้นสำหรับการซื้อปั๊มแรงดันสูงและการใช้พลังงานมอเตอร์ในการทำงานที่สูงขึ้น เนื่องจากการสิ้นเปลืองพลังงานของปั๊ม (W) เป็นสัดส่วนกับผลคูณของอัตราการไหล (Q) และความดัน (P)

ครั้งที่สอง เส้นผ่านศูนย์กลางท่อทางเข้า (เส้นผ่านศูนย์กลางภายใน):

ในกรณีส่วนใหญ่ (เมื่อช่องทางเข้าไม่ได้รับแรงดัน) ปั๊มสามารถดึงของเหลวเข้ามาได้โดยอาศัยความดันบรรยากาศเท่านั้น ความแตกต่างความดันสูงสุดจากปลายท่อทางเข้าถึงปลายทางเข้าปั๊ม = 101 kPa - NPSHr - ความสูงที่แตกต่างกันระหว่างระดับของเหลวและปั๊ม (สมมติว่าถังของเหลวอยู่ที่ความดันบรรยากาศ) กล่าวอีกนัยหนึ่ง เงื่อนไขทางเข้าสำหรับปั๊มนั้นมีข้อจำกัดมากกว่าเงื่อนไขทางออก เนื่องจากความแตกต่างของแรงดันตามทฤษฎีสูงสุดอยู่ที่ประมาณ 1 บรรยากาศเท่านั้น ดังนั้น เราขอแนะนำว่าสำหรับของเหลวที่มีความหนืดประมาณ 1 cP ความเร็วการไหลที่เหมาะสมภายในท่อทางเข้าจะอยู่ระหว่าง 0.5 - 1.5 เมตร/วินาที ตัวอย่างเช่น สำหรับอัตราการไหล 5 ลิตร/นาที ช่วงเส้นผ่านศูนย์กลางภายในท่อที่เหมาะสมคือประมาณ 8 มม. (ตรงกับ 1.5 ม./วินาที) ถึง 14 มม. (ตรงกับ 0.5 ม./วินาที) หากความหนืดเพิ่มขึ้น ความเร็วการไหลที่อนุญาตจะลดลงตามไปด้วย

หากต้องจัดการกับของเหลวที่ระเหยได้:

หากของเหลวที่ถูกถ่ายโอนมีแนวโน้มที่จะเกิดการระเหย เช่น ฟรีออน เส้นผ่านศูนย์กลางของท่อทางเข้าที่เล็กเกินไปสามารถสร้างสุญญากาศในระดับหนึ่งได้อย่างง่ายดายภายในท่อทางเข้าของปั๊ม สิ่งนี้อาจทำให้การกลายเป็นไอของของเหลวรุนแรงขึ้น และอาจทำให้ระบบทำงานไม่ถูกต้องในที่สุด ในกรณีเช่นนี้ ควรเพิ่มเส้นผ่านศูนย์กลางภายในท่อให้เหมาะสม ควรวางปั๊มไว้ใกล้กับถังของเหลวมากที่สุด และควรลดจำนวนโค้ง การเปลี่ยนแปลงเส้นผ่านศูนย์กลาง และวาล์วในท่อให้น้อยที่สุด ขอแนะนำให้ติดตั้งเกจสุญญากาศบนท่อเพื่อตรวจสอบระดับสุญญากาศแบบเรียลไทม์และลดการระเหยของของเหลว

นี่คือแผนภูมิสำหรับการเลือกไปป์ไลน์สำหรับการอ้างอิงของคุณ โดยพิจารณาจากทางออกเป็นหลัก