Görüntüleme: 0 Yazar: Suofu Yayınlanma Zamanı: 2026-05-29 Menşei: Alan
Bazen müşteriler pompanın akış hızının gereksinimleri karşılamadığını bildiriyor. Bu gibi durumlarda Suofu onlara bir soru sorar: 'Giriş borunuzun iç çapı ve uzunluğu nedir?'
Genellikle büyük ölçekli sistemler tasarlanırken kullanıcılar boru çapı seçimine çok dikkat ederler. Ancak mikro pompa sistemlerinde bu husus sıklıkla gözden kaçırılmaktadır. Ayrıca, büyük endüstriyel akış sistemleri için çeşitli kılavuzlarda, akış hızı, sıcaklık ve viskozite gibi bilinen parametrelere dayalı olarak uygun boru çapının seçilmesine yönelik açık spesifikasyonlar bulunmaktadır. Ancak bu kılavuzlar genellikle DN25'ten küçük boru çapları için ayrıntılı özellikler sağlamaz. Peki, dakikada birkaç on mililitreden dakikada birkaç on litreye kadar değişen akış hızlarına sahip uygulamalar için boru çapı nasıl seçilmelidir? İşte kısa bir tartışma:
Tamamen sıvı akış hızı perspektifinden bakıldığında:
I. Çıkış Borusu Çapı (İç Çap):
Pompa çıkış borusu çapı için iki ana nokta dikkate alınmalıdır:
Gereksiz akış direnci kayıplarını önlemek için boru çapı çok küçük olmamalı ve akış hızı çok yüksek olmamalıdır.
Gereksiz boru hattı maliyetlerini önlemek için boru çapının aşırı büyük olmasına gerek yoktur.
Viskozitesi 1 cP civarında olan sıvılar için makul akış hızının 1-3 m/s arasında olmasını öneriyoruz. Örneğin, 5 L/dk'lık bir akış hızı için uygun boru iç çapı aralığı yaklaşık 6 mm (3 m/s'ye karşılık gelir) ila 10 mm (1 m/s'ye karşılık gelir) arasındadır. Viskozite artarsa izin verilen akış hızı buna göre azaltılabilir.
Çıkış borusu çapının seçimi öncelikle boru içinde uygun akış direncini sağlamalıdır. Daha uzun boru hatları veya çok sayıda kıvrımı olan boru hatları için boru çapı uygun şekilde artırılabilir veya bunun tersi de geçerlidir. Elbette çıkış borusu çapının küçültülmesi çıkış basıncını artıracaktır. Pompanın güç tüketimi (W), akış hızı (Q) ve basıncın (P) çarpımı ile orantılı olduğundan, boru tesisatı maliyetlerinden tasarruf edilen para, daha yüksek basınçlı bir pompa satın alma maliyetlerindeki artış ve daha yüksek operasyonel motor güç tüketimi ile dengelenebilir.
II. Giriş Borusu Çapı (İç Çap):
Çoğu durumda (girişte basınç olmadığında), pompa yalnızca atmosferik basınca dayanarak sıvıyı içeri çekebilir. Giriş borusu ucundan pompa giriş ucuna kadar maksimum basınç farkı = 101 kPa - NPSHr - sıvı seviyesi ile pompa arasındaki yükseklik farkı (sıvı tankının atmosferik basınçta olduğu varsayılarak). Başka bir deyişle, maksimum teorik basınç farkı yalnızca bir atmosfer civarında olduğundan, pompanın giriş koşulları çıkış koşullarından çok daha kısıtlıdır. Bu nedenle, viskozitesi 1 cP civarında olan sıvılar için giriş boru hattındaki makul akış hızının 0,5 - 1,5 m/s arasında olmasını öneriyoruz. Örneğin, 5 L/dak'lık bir akış hızı için uygun boru iç çapı aralığı yaklaşık 8 mm (1,5 m/s'ye karşılık gelir) ila 14 mm'dir (0,5 m/s'ye karşılık gelir). Viskozite artarsa izin verilen akış hızı buna göre azaltılabilir.
Uçucu Sıvılarla Çalışılıyorsa:
Aktarılan sıvı Freon gibi buharlaşmaya eğilimliyse, aşırı küçük bir giriş borusu çapı, pompa giriş boru hattında kolaylıkla belirli bir derecede vakum oluşturabilir. Bu, sıvı buharlaşmasını şiddetlendirebilir ve sonuçta sistemin düzgün çalışmasını engelleyebilir. Bu gibi durumlarda boru iç çapının uygun şekilde arttırılması gerekmektedir. Pompa, sıvı tankına mümkün olduğu kadar yakın yerleştirilmeli, boru hattındaki dirsek sayısı, çap değişiklikleri ve vanalar en aza indirilmelidir. Vakum seviyesini gerçek zamanlı olarak izlemek ve sıvı buharlaşmasını azaltmak için boru hattına bir vakum ölçer takılması da tavsiye edilir.
Burada referans olarak, öncelikle çıkış noktası dikkate alınarak boru hattı seçimine yönelik bir tablo verilmiştir.
