Waarom tandwielpompen falen bij het omgaan met vloeistoffen met deeltjes

Over het algemeen zijn tandwielpompen geschikt voor het transporteren van vloeibare media die geen vaste deeltjes bevatten.

Een tandwielpomp is een soort verdringerpomp. Het werkt door gebruik te maken van een paar in elkaar grijpende tandwielen; de rotatie van deze tandwielen zorgt voor volumeveranderingen die vloeistof aanzuigen en afvoeren. Omdat de tandwielen draaien, moet er speling zijn tussen de tandwielen en de bijbehorende behuizing. Juist door deze spelingen lekt tijdens de werking van de tandwielpomp steeds een deel van de vloeistof terug vanuit de hogedrukuitlaatzone naar de lagedrukinlaatzone. Dit is de interne lekkage van de pomp. Om deze interne lekkage te minimaliseren, worden de spelingen tussen de tandwielen en de behuizing zeer klein gehouden. Typisch geldt dat hoe lager de viscositeit van de getransporteerde vloeistof en hoe groter het drukverschil tussen de inlaat en uitlaat, des te kleiner deze spelingen moeten zijn.

De microtandwielpompen uit de NP-serie van ons bedrijf kunnen bijvoorbeeld een drukverschil van maximaal 20 bar (2 MPa) bereiken bij het verwerken van vloeistoffen met een lage viscositeit (zoals water of andere oplosmiddelen). De minimale interne speling binnen de pomp wordt geregeld op ongeveer 0,02 mm. Dit betekent dat deeltjes die groter zijn dan deze grootte ervoor kunnen zorgen dat de pomp vastloopt (vastloopt).

Bovendien zijn de tandwielen tijdens bedrijf in elkaar grijpend; dat wil zeggen dat de tandwieltandoppervlakken met elkaar in contact komen. Bovendien is er wrijvingscontactbeweging tussen de lagers en de as. Als deeltjes deze gebieden binnendringen, kunnen ze aanzienlijke slijtage veroorzaken, waardoor de levensduur van de pomp wordt verkort.